Blog met kort nieuws

Verhuren of niet verhuren?

19 feb 2017
Mostrar 1 comentario
Añadir comentario

Sociale media:

Paco de Lucia

Paco de Lucia is geboren als Francisco Sánchez Gómez in het dorpje Algeciras, Cadiz op 21 december 1947, als jongste van vijf kinderen, hij is overleden op 25 februari 2014.  Paco is een flamenco gitaarspeler en tevens een van de vertegenwoordigers van de moderne flamenco stijl.

 

Hij is algemeen erkend als een van de beste flamenco spelers ter wereld, die ook een geslaagde poging gedaan heeft naar andere muziekstijlen zoals jazz, funk, klassiek en wereldmuziek.

 

Het toonaangevende tijdschrift Rolling Stone plaatste hem in de lijst van de 100 beste gitaristen aller tijden.

 

Tijdens zijn ganse loopbaan  heeft hij verschillende prijzen ontvangen zoals, de gouden medaille voor verdiensten aan de schone kunsten, de eerste prijs van de Prins van Asturias.

 

Het verloop van de loopbaan

 

Zowel zijn moeder, Lucia Gómez "La Portuguesa" als zijn vader, Antonio Sánchez hebben hun zoon in zijn roeping beïnvloed .  Ter ere van zijn moeder heeft hij trouwens zijn artiestennaam gekozen.

 

In de wijk waar hij woonde waren veel kinderen met dezelfde naam, daarom noemde men hem daar "Paco van Lucia", een naam welke hij dus hield als artiest.

Van zijn vader Antonio Sánchez, en van zijn broeder Ramón de Algeciras, beiden flamenco gitarist, heeft hij zijn eerste lessen op de gitaar gekregen.

 

Gedurende zijn ganse kindertijd moest hij alle dagen oefenen, naar eigen zeggen 10 tot 12 uren per dag en dan nog vond zijn vader het niet genoeg.

 

In 1958 op 11 jarige leeftijd speelde hij zijn eerste optreden voor Radio Algeciras.  In de beginjaren werd hij vergezelt door zijn broers Ramón op gitaar en door een andere broer Pepe de Lucia, een flamencozanger.

 

In 1961 ging hij op tournee met de groep van de flamenco danser José Greco.

 

In 1964 begon Paco een samenwerking met de Madrileense artiest Ricardo Modrego, met wie hij 3 albums maakte.

 

Tussen 1968 en 1977 had hij een zeer vruchtbare samenwerking met een andere vernieuwer van de flamenco muziek, Camarón de la Isla.  Samen maakten zij 10 albums.

 

In 1979 vormden Paco, John McLaughlin en Larry Coryell het "Guitar Trio".  Hiermede gingen zij op een kleine tournee door Europa.  Coryell is later vervangen door Al di Meola en vanaf 1981 heeft dit trio drie albums gemaakt.

 

Met zijn eigen groep het "Paco de Lucia Sextet", samen met zijn broers Ramón en Pepe,  heeft hij ook 3 albums gemaakt waarvan de eerste in 1981.

Paco heeft nog verscheidene flamenco albums gemaakt met zowel traditionele als met moderne invloeden.

 

Met zijn grote discografie heeft hij het bewijs geleverd van een nieuwe wijze van het begrijpen van flamenco evenals van zijn uitzonderlijk gitaarspel.

 

De universiteit van Cadiz heeft zijn uitzonderlijke verdienste voor de muziek erkend door hem te benoemen tot Doctor Honauris Causa in maart 2007.

 

In 1991 vroeg men hem om het zeer bekende "Concierto de Aranjuez" van Joaquin Rodrigo" te spelen.  Tot op dat moment was hij niet echt bekwaam om muziek te kunnen lezen.  Als een flamenco gitarist zei hij nadien dat hij een grotere nadruk had gelegd op het ritmische aspect van het gitaarspel.

 

Rodrigo zelf zei achteraf dat niemand ooit zijn werk op een zo briljante wijze had vertolkt.

 

Invloeden en karakteristieken van zijn gitaarspel.

 

Paco de Lucia heeft voornamelijk de invloed van 2 scholen ondergaan, de eerste is die van "Niño Ricardo", algemeen beschouwd als een van de invloedrijkste figuren met de flamenco gitaar en die de directe voorloper van Paco is.  De tweede is "Sabicas",  aan hem wordt het toegeschreven dat de flamenco gitaar niet alleen als begeleiding van de zanger werd gezien maar als een volwaardig instrument.

 

De bijdrage van Sabicas aan de flamenco is dubbel, aan een kant vergrootte de techniek van het gitaarspel en aan de andere kant benadrukte hij hoe een componist moest te werk gaan bij het componeren, zoals welke stukken te spelen als de zanger bepaalde teksten zingt.

 

Hij wou een compositie met een melodische en ritmische structuur die op het einde perfect in elkaar pasten zoals in een klassiek werk.

 

De grootste bijdrage van Paco de Lucia is dat hij de flamenco populairder en internationaler gemaakt heeft.

 

Buiten een perfecte interpretatie en zijn virtuositeit is er  zijn persoonlijke stijl die we kunnen omschrijven als sterk en ritmisch.  Deze stijl toont zich in de talrijke werken van de artiest.

 

Het is tevens verdienstelijk dat hij de flamenco heeft durven voorstellen aan mensen van buiten Spanje en voor zijn vermengen van de flamenco met andere stijlen.  Paco de Lucia heeft hiervoor de weg gewezen.

 

Uiteindelijk mogen we ook niet vergeten dat zijn vader gitaarlessen heeft gekregen van Manuel Fernández, "Titi de Marchena".  Een gitaarspeler welke ook in Algeciras woonde en het gitaarspel van Paco de Lucia heeft beinvloed.

 

Een andere bijdrage van Paco de Lucia aan de flamenco bestaat er in dat hij de "cajón" ofwel "een krat"in deze muziek bracht.

 

Hij ontdekte dit in de jaren 70 in Peru en voelde direct aan dat dit het instrument was dat de flamenco nodig had als percussie-instrument.

 

In de huidige flamenco muziek is dit een onmisbaar instrument geworden.

 

Discografie

  • Los Chiquitos de Algeciras (1961) met Pepe de Lucia
  • Dos guitarras flamencas en Stereo (1965) met Ricardo Modrego
  • Doce canciones de Garcia Lorca para Guitarra (1965) met Ricardo Modrego
  • Dos guitarras flamencas en América Latina (1967) met Ramón de Algeciras
  • Canciones andaluzas para dos guitarras (1967) met Ramón de Algeciras
  • La fabuloso guitarra de Paco de Lucia (1967)
  • Doce hits para 2 Guitarras Flamencas (1969)
  • Hispanoamérica (1969)
  • Fantasia Flamenca (1969)
  • Recital de Guitarra (1971)
  • Con los 7 de Andalucia (1971)
  • El Mundo del Flamenco (1971)
  • El duende flamenco (1972)
  • Fuente y caudal (1973)
  • En vivo desde el teatro real (1975)
  • Almoraima (1976)
  • Interpreta a Manuel de Falla (1978)
  • Castro Marin (1981)
  • Friday Night in San Francisco (1981) met Al di Meola en John Mclaughlin
  • Sólo quiero caminar (1981) The Paco de Lucia Sextet
  • Passion, grace and fire (1983) met Al di Meola en John Mclaughlin
  • Live... one summer night (1984) The Paco de Lucia Sextet
  • Siroco (1987)
  • Zyryab (1990)
  • Concierto de Aranjuez (1991)
  • Live in América (1993) The Paco de Lucia Sextet
  • The guitar trio (1996) met Al di Meola en John Mclaughlin
  • Luzia (1998)
  • Cositas Buenas (2004)

website: een link naar zijn website vindt u hier.  Zij is zowel in het Spaans als in het Engels

 

Na al die lectuur wil u nu wel weten hoe Paco de Lucia klinkt?  Hierna kan u een voorbeeld horen en zien

 

Tweede deel van het Concierto de Aranjuez

Versión para imprimir Versión para imprimir | Mapa del sitio
© - Laatst gewijzigd op 19/11/2017