Blog met kort nieuws

Verhuren of niet verhuren?

19 feb 2017
Añadir comentario

Sociale media:

Uw tuin voor de Kerstvakantie

  1. Algemeen
  2. Bloeiende bomen
  3. Bloeiende struiken
  4. Bloeiende, klimmende struiken
  5. Overblijvende, bloeiende vaste planten
  6. Vetplanten
  7. Eenjarige planten
  8. Bloembollen

1. Algemeen

Een van de geneugden om een eigendom in Spanje te hebben is dat je van een kleurrijke tuin in de Kerstvakantie kan genieten.

 

Een tuin die u motiveert om in de winter buiten te zitten om er te genieten van het zonnetje en die u toelaat om in aangename condities in de tuin te werken.

Er zijn nu vijf belangrijke zaken te doen zodat u van het voorgaande kan genieten en september is niet te vroeg om om het werk uit te voeren.

  • Verzet u tegen de drang om nu met het snoeien te beginnen, anders dan in Noord-Europa snoeit men hier in het zuiden het beste in december-januari.
  • Tijdens de herfst kan men de overblijvende planten en struiken langer laten bloeien door dode bloemen te verwijderen. Snoei slechte takken om andere takken te verbeteren. Als de herfst nog een droge periode is moet men bevloeien.
  • Stimuleer het vroege bloeien van struiken en bomen die normaal maar in bloei gaan vanaf midden januari. Daarom moet men uitgekozen planten in een naar het zuiden gericht, beschut tuinbed aanplanten, ze voldoende water en voldoende meststof geven die rijk is aan kalium. Beschutting kan gegeven worden door muren, glazen schermen, hekken of een hek.
  • Als uw tuin nog niet volledig is aangeplant dan kan men struiken en bomen aanplanten uit de hierna volgende lijst.
  • Koop een selectie planten en bloemen aan die juist voor Kerstmis in bloem staan. Deze planten kunnen overal in de tuin aangeplant worden. Hierna volgt een lijst waaruit men kan kiezen.

2. Bloeiende bomen

De meest betrouwbare laat bloeiende bomen zijn:

 

De aardbeiboom (Arbutus unedo) is een 1,5-3 m hoge struik of zelden een tot 12 m hoge boom met een matgrijze, gegroefde stam uit de heifamilie (Ericaceae). De jonge twijgen zijn klierachtig behaard. De bladeren zijn afwisselend geplaatst, stevig, sterk glanzend aan de bovenkant, kaal aan beide zijden, lancetvormig, 4-11 cm lang en hebben een sterk gezaagde rand.

 

De bloemen groeien in 5 cm lange en brede, hangende trossen aan het einde van de takken. De bloemen zijn groenachtig of wit tot roze van kleur, 9 mm lang en klokvormig met teruggekromde kroonslippen en een 1,5 mm lange kelk. De vruchten zijn eetbaar maar men kan ze ook laten hangen voor de vogels. De aardbeiboom bloeit van oktober tot maart.

 

De dame van de nacht (cestrum nocturnum) is een tot 2 m hoge struik met 's avonds en 's nachts zeer sterk geurende bloemen. De bloemen zijn klein in trossen en geel groen van kleur. Hij komt voor rond de Middellandse zee (Spanje , Turkije).

3. Bloeiende struiken

Lantana is een geslacht met circa 150 soorten overblijvende planten en komt van nature voor in de tropische gebieden van Amerika en Afrika. Het geslacht omvat zowel kruidachtige planten als struiken, die 0,5-2 m lang worden.

 

De soorten hebben bloeiwijzen met geurende, oranje en rode bloemen. Er zijn ook cultivars ontwikkeld met andersgekleurde bloemen. De besvruchten van Lantana zijn giftig. De bloemen trekken vele insecten en vogels aan.

 

Hibiscus is een geslacht van circa 200 tot 220 soorten bloemplanten dat van nature voorkomt in mediterrane, subtropische en tropische gebieden over de hele wereld. Het geslacht omvat zowel eenjarige als meerjarige kruidachtige planten, houtige struiken en kleine bomen.

 

De bladeren zijn afwisselend geplaatst, enkelvoudig, ovaal tot lancetvormig met vaak een gezaagde of gelobde rand. De bloemen zijn groot, opvallend en trompetvormig. De kleuren variëren van wit, roze, rood, paars of geel en zijn 4–15 cm breed. De vruchten zijn droge, vijfhokkige doosvruchten, die meerdere zaden per hok bevatten. De zaden komen tevoorschijn als de doosvrucht bij volledige rijpheid openklapt.

 

De kerstster, kerstroos, atatürkbloem of poinsettia (Euphorbia pulcherrima)wordt voornamelijk gekocht voor de kerst. De soortaanduiding "pulcherrima" betekent in het Nederlands 'de schoonste'. Er zijn rassen met helderrode, donkerrode, zalmrode, witte en gele schutbladen (bracteeën), die stervormig gerangschikt zijn om de bloemknoppen. De eigenlijke bloemen zijn klein en geel van kleur. De schutbladen trekken insecten aan.

 

Het sap van de kerstster zou giftig zijn en op de huid rode vlekken en bij opname door de mond vergiftigingsverschijnselen en spijsverteringsproblemen veroorzaken. Dit wordt tegenwoordig betwijfeld. In experimenteel onderzoek bij ratten is van giftigheid niets gebleken. Een kind van 25 kilo zou meer dan een halve kilo van de bladeren moeten eten om doses te bereiken die hoger zijn dan de doses die bij ratten geen effect hadden. Ook uit consulten van vergiftigingen-informatiecentra bleek nergens dat de kerstster ooit symptomen had veroorzaakt.

4. Bloeiende, klimmende struiken

Bougainvillea is een geslacht uit de familie Nyctaginaceae. Soorten en kruisingen uit het geslacht worden toegepast als tuin- en kamerplant. Er zijn circa 15 soorten, afkomstig uit de tropen en subtropen van Zuid-Amerika, vooral Brazilië. Ze zijn in de eerste helft van de 19de eeuw in Europa ingevoerd. Vooral in de landen rond de Middellandse Zee en in Afrika tieren ze welig.

 

Deze planten zijn heester- of kruidachtig, groenblijvend of bladverliezend, meest klimmend. In de vrije natuur worden ze tot 4 m hoog. Ze hebben bedoornde twijgen en onaanzienlijke bloempjes. De bloemen zijn omgeven door opvallend gekleurde, papierachtige schutbladeren die lang aan de plant blijven zitten.

 

Nachtschade (Solanum) is een geslacht van planten in de Nachtschadefamilie (Solanaceae). Het geslacht is met 1500-1700 verschillende soorten het grootste geslacht in de Nachtschadefamilie. In de regel zijn de soorten kruidachtig, vaak rankend of klimmend. Veel soorten komen in de tropen voor, maar een aantal komt ook in gematigde streken voor. In de tropen zijn het vaak struiken en zelfs tot 6 meter hoge 'bomen'.

 

Winterjasmijn (Jasminum nudiflorum) uit de familie Oleaceae is in Nederland een van de vroegstbloeiende heesters. Hij bloeit met heldergele bloemen van december tot februari, op dan nog bladloze donkergroene vierkante stelen van tweejarig hout. De struiken vertonen gelijkenis met bloeiende forsythia.

 

De plant is zeer geschikt om aangebonden, als leiplant, tegen een muur te laten groeien. De kans op verwildering wanneer hij vrij staat is tamelijk groot, omdat doorbuigende twijgen die de grond raken makkelijk wortelen. Losse takken, die bijna in de knop zijn, kunnen in huis in bloei getrokken worden en de bloemen blijven lang mooi.

 

Mannentrouw (Plumbago auriculata, synoniem: Plumbago capensis) is een plant uit de strandkruidfamilie (Plumbaginaceae). Het is een klimplant met tot 4 m lange, twijgen. De verspreid staande bladeren zijn ovaal of eivormig en 3-9 cm x 1-3 cm groot. In de bladoksels bevinden zich oorvormige steunblaadjes. De bloemen groeien in eindstandige, 2-6 cm lange trossen. De 3 cm brede, blauwe of zelden witte bloemen bestaan uit vijf bloemblaadjes. De vruchten zijn 8 mm lange doosvruchten die na rijping vijfkleppig openspringen.

5. Overblijvende, bloeiende vaste planten

De gekroonde ganzenbloem (Glebionis coronaria, synoniemen: Leucanthemum coronarium, Chrysanthemum coronarium) is een plant met een hoogte van 30 tot 80 cm, heeft gele bloemhartjes met spiraalvormige bloemblaadjes en aromatische tweezijdige gelobde bladeren, die een breedte van 3 tot 6 cm bereiken. De groente groeit goed in milde en gematigde klimaten, maar vormt bij te warm zomerweer voortijdig bloemknoppen.

 

De plant komt van nature voor in het Middellandse Zeegebied en verder naar het oosten toe tot in Iran en naar het westen toe tot op de Canarische Eilanden. De plant wordt toegepast als sierplant en groente.

6. Vetplanten

Aloe aculeata (synoniemen ngopanie, sekope, red hot poker aloe) is een aloe variëteit uit Zuid-Afrika, Zimbabwe en Mozambique. Hij groeit in rotsachtige streken en droge grond. De bladeren van de plant bereiken een lengte van 30 tot 60 cm. De bloemen hebben een roodachtige oranje tot gele kleur en ze zijn 23 tot 40 mm groot.

 

Aeonium is een geslacht uit de vetplantenfamilie (Crassulaceae). De naam komt van het Griekse 'aioon', dat volhardend of eeuwig betekent. Dit geslacht omvat zo'n 40 soorten, waarvan er 34 van nature voorkomen op de Canarische Eilanden, waar ze op droge, rotsachtige plaatsen groeien. Aeonium arboreum stamt uit Marokko. De overige soorten komen van Kaapverdië, Madeira en de zuidelijke landen van het Middellandse Zeegebied.

 

Het zijn vetplanten die bladrozetten vormen met succulente bladeren. De meeste soorten hebben meerdere rozetten per plant. Er zijn ook soorten die maar één rozet per plant hebben. Doordat oude verdroogde blaadjes afvallen komen de rozetten steeds hoger te zitten op kale stengels maar er zijn een paar soorten die vrijwel stengelloos. De meeste soorten bloeien witgroen en crèmewit tot goudgeel, maar ook roze en steenrode bloempluimen komen voor.

 

De bloemstengel komt uit het hart van een rozet en vertakt zich tot een pluim. Na de bloei sterft de rozet waaruit de bloemstengel kwam af. Ze vormen vruchten met veel stoffijne zaden.

7. Eenjarige planten

Viooltje (Viola) is een geslacht uit de viooltjesfamilie (Violaceae). Het geslacht kent circa vierhonderd soorten die voorkomen in gematigde streken. De meeste soorten worden op vochtige en iets beschaduwde plaatsen aangetroffen. Na het bloeien draait de uitgebloeide bloem zich naar beneden, na de rijping richt de zaaddoos zich weer op, en opent zich. Het verdroogde zaadkapsel staat onder spanning en bij beweging schieten de zaadjes weg.

 

Er bestaan cultivars met grotere bloemen, die echter niet verwilderen.

 

Het vlijtig liesje (Impatiens walleriana) is een 30–60 cm hoge, overblijvende, kruidachtige, sterk vertakte halfheester met kale, gladde, glanzende, doorschijnende stengels. De bladeren zijn onder aan de stengels afwisselend geplaatst en in het bovenste gedeelte staan ze in kransen. De bladeren zijn elliptisch tot lancetvormig, in de bladsteel versmald, toegespitst en aangedrukt getand.

 

De bloemen zijn karmijnrood, scharlakenrood, vermiljoenrood, rozerood, roze of wit van kleur. Ze zijn plat van vorm en steken uit boven de vliezige steunbladeren. Ze worden tot 4 cm breed, zijn bijna radiair symmetrisch en dragen een fijn, lang spoor.

 

Postelein (Portulaca oleracea, synoniem: Portulaca sativa) is een eenjarige plant, die behoort tot de posteleinfamilie (Portulacaceae). De soort komt van nature voor in India en het Midden-Oosten. In Iran wordt de groente al meer dan 2000 jaar gegeten. Ook bestaan er cultivars met grote bloemen voor de siertuin.
Postelein wordt 5-50 cm hoog en heeft verspreid staande, vlezige bladeren. De wilde postelein heeft liggende, gladde, roodachtige stengels en de gekweekte opgaande.

 

Postelein vormt een penwortel. De plant bloeit in Nederland in het wild van juni tot de herfst met gele 1,2 cm grote bloemen. De plant bloeit 's morgens slechts enkele uren. De vrucht is een veelzadige doosvrucht die met een dekseltje openspringt. De zwarte zaden zijn eetbaar. De plant komt voor op voedselrijke grond in tuinen, tussen stenen en aan rivieroevers.

8. Bloembollen

Onze favorieten zijn amaryllis, hyacinten, anemonen, krokussen, narcissen en fresia's. Je plant de bollen gewoon in de tuin. Natuurlijk kan je ook wachten tot in december en dan potten kopen die juist in bloei komen. Hou rekening met het feit dat bollen in de tuin of in een pot vochtig moeten blijven.

Versión para imprimir Versión para imprimir | Mapa del sitio
© - Laatst gewijzigd op 07/06/2017