Blog met kort nieuws

Verhuren of niet verhuren?

19 feb 2017
Añadir comentario

Sociale media:

Het testament

  1. Het handgeschreven testament
  2. Het open testament
  3. Het gesloten testament
  4. Het Register van de Spaanse testamenten
  5. Herroepen van het testament
  6. Niet geldig zijn van een testament
  7. De erfgenamen
  8. Onterving
  9. Aanname of afwijzing van het testament
  10. Verdeling van de nalatenschap
  11. Het vruchtgebruik
  12. Lees ook

Wie kan er in Spanje een testament maken? Het antwoord is simpel, iedereen die geestelijk geschikt is en die de leeftijd van 14 jaar bereikt heeft.

 

Er bestaan verschillende soorten testamenten:

1. Het handgeschreven testament

Iedereen vanaf 14 jaar kan dit testament opmaken. Het moet helemaal met de hand geschreven zijn en gedateerd en gehandtekend op elke bladzijde door de erflater. Het moet als echt gewaarmerkt worden voor een rechter. Het is tevens vereist dat het handschrift wordt gewaarmerkt door getuigen en dat zijn meestal dichte familieleden..

 

Eenmaal echt verklaard zal de rechter de verdeling van de eigendommen uitvoeren. Het vermogen zal verdeeld worden volgens de bepalingen van het testament.

2. Het open testament

Dit is het meest gebruikte testament in Spanje. Het wordt opgemaakt voor een notaris, waar ook het origineel document zal blijven. De notaris stuurt een bericht naar het Centraal Register van de Spaanse testamenten in Madrid.

 

De notaris vraagt twee getuigen, welke ook nodig zijn als de maker van het testament blind of analfabeet is.

 

Een minderjarige, een blinde, de echtgenote of een begunstigde kan geen getuige zijn.

3. Het gesloten testament

Hierbij plaatst men het testament in een briefomslag. Men dient te verklaren dat het testament in de omslag is, dat het testament handgeschreven is door u of door een derde en of het uw handtekening draagt of de handtekening van een derde die het voor u getekend heeft.

 

De notaris sluit de omslag af en tekent ze, hij bergt de omslag op en stuurt een bericht naar het Centraal Register van de Spaanse testamenten in Madrid.

 

Dit testament kan niet gebruikt worden door personen die of blind of analfabeet zijn.

4. Het register van de Spaanse testamenten

lk testament heeft een uniek nummer welk wordt bijgehouden in het Centraal register (Registro Central de Última Voluntad).

 

Een legale kopij kan hier bekomen worden. Wenst men te weten of er een testament is dan kan men dat hier aanvragen. Als er een testament is dan verkrijgt men hier het nummer en de notaris.

 

Het certificaat kan enkel gevraagd worden tot maximum 15 dagen na het overlijden.

5. Herroepen van het testament

Om een testament te herroepen dient men dezelfde mentale capaciteiten te hebben als om een testament te maken.

 

Een testament kan herroepen worden door het maken van een nieuw testament of door een verklaring voor een notaris.

 

Als er meer dan een testament is, dan is enkel datgene met de laatste datum geldig.

6. Niet geldig zijn van een testament

  • als de maker niet oud genoeg is of mentaal niet in orde is
  • indien het testament is afgedwongen door geweld
  • wanneer de maker iemand aanwijst die niet bekend is of niet geïdentificeerd kan worden
  • wanneer de maker iemand aanwijst die niet over alle mentale capaciteiten beschikt
  • als de maker het testament herroepen heeft
  • als de maker onderwerp is van een fraude onderzoek
  • een gesloten testament is ongeldig met een beschadigde omslag ten zii men kan bewijzen dat de maker de omslag zelf vernield heeft.

7. De erfgenamen

A. Er is een geldig testament

 

Wettelijke erfgenamen: de Spaanse wet kent verplichte erfgenamen, dit wil zeggen, zij die minstens een derde erven van de overledene. Dit deel noemt men "la legitima". De volgende personen worden aangewezen als verplichte erfgenamen:

  • de kinderen (biologische en adoptieve)
  • de ouders of grootouders indien er geen kinderen zijn
  • de overblijvende echtgenoot/ote zal het vruchtgebruik krijgen over een derde als er ouders en kinderen zijn of over twee derde als die er niet zijn
  • de vrijwillige erfgenamen: iedereen kan goederen of geld nalaten aan personen die men vrijwillig gekozen heeft. Deze personen kunnen niet alles erven, een derde deel "la legitima" valt hier buiten
  • enkel als er geen wettelijke erfgenamen zijn kunnen vrijwillige erfgenamen alles erven.

B. Er is geen geldig testament

 

De overledene heeft geen geldig testament in de volgende gevallen:

  • als er tegoeden verschijnen die niet opgenomen zijn in het testament. Zij worden verdeeld volgens de regels indien er geen testament is
  • als de erfgenamen het testament niet wensen of niet aanvaard hebben binnen de wettelijke termijn
  • als de erfgenaam geestelijk niet bekwaam is
  • als het testament beschadigd of vernield is
  • als alle wettelijke erfgenamen niet in het testament vermeld zijn of als er personen in staan die het wettelijk niet zijn
  • als het testament ongeldig is.

C. De Spaanse wet voorziet in de volgende rangorde voor de erfgenamen:  

  • afstammelingen, zij komen op de eerste plaats, natuurlijke en adoptie kinderen hebben dezelfde rechten
  • voorouders: ouders, grootouders erven enkel indien er geen testament is en dit in gelijke delen
  • de echtgenoot, echtgenote erft indien er geen testament is of voorouders
  • andere familie indien er geen kinderen, voorouders of echtgenoot is dan komen broers en zusters in aanmerking voor gelijke delen. Neven en nichten komen in de plaats van de overleden broed of zuster
  • neven komen in aanmerking bij het ontbreken van alle voorgaande
  • de Spaanse staat

D. Het aandeel van elk in de nalatenschap

 

Indien de overledene gehuwd was in het huwelijksstelsel "met gemeenschap van goederen" dan is de nalatenschap de helft van het geheel. De andere helft is voor de overblijvende echtgenoot.

 

De helft in de nalatenschap gaat dan in 3 gelijke delen.

  • 1 deel voor de overlevende echtgenoot/ote
  • 1 deel voor de kinderen maar de overledene mag bepalen hoe de verdeling gebeurt. De overblijvende echtgenoot/ote heeft het vruchtgebruik
  • 1 deel kan vrij geschonken worden.

8. Onterving

Men kan een persoon onterven die in normale omstandigheden niet kan uitgesloten worden. Onterving kan enkel gebeuren door middel van een testament. Er kan maar sprake zijn van onterving in de volgende gevallen:

  • als de overledene zijn ouders of hun kinderen verlaten heeft of ze  geprostitueerd hebben of immoreel hebben behandeld
  • degene die geweld hebben gebruikt tegen de maker van het testament of die pogingen hebben ondernomen het testament te vernietigen
  • mogen ook onterfd worden diegenen die geprobeerd hebben het leven van de overledene, zijn echtgenoot of zijn kinderen te nemen

Specifieke redenen om zijn kinderen te onterven

  • als de kinderen verzaakt hebben aan hun onderhoudsplicht terwijl ze in de mogelijkheid waren om dit wel te doen
  • als de kinderen hun ouders mishandeld of ernstig beledigd hebben

Specifieke redenen om zijn ouders te onterven

  • indien de ouders uit het ouderlijk gezag ontzet zijn
  • indien de ouders in hun kinderen hun levensonderhoud niet voorzien hebben

9. Aanname of afwijzing van het testament

Aanname is een verklaring van een erfgenaam dat hij de bepalingen van het testament aanvaardt.

 

Men kan een testament ook aanvaarden onder wat men in het Spaans "a beneficio de inventario" noemt. Men neemt dan de gebeurlijke schulden maar over tot het bedrag dat men zelf uit het testament zou krijgen. Men dient dus geen gebeurlijke schulden te betalen met zijn eigen vermogen. Dit kan gebeuren voor een notaris, een rechter of een consul.

 

Men kan de bepaling van het testament ook afwijzen. Dit dient te gebeuren voor een rechter of een notaris. Indien men een nalatenschap verwerpt en men zelf schulden heeft kunnen de schuldeisers aan de rechtbank vragen dat men toch de nalatenschap moet aanvaarden. Indien er geld over is na betaling van uw schulden wordt de rest aan de andere erfgenamen toegewezen.

 

Aanname of afwijzing gebeurt normaal 30 dagen na het overlijden.

10. Verdeling van de nalatenschap

Eerst moet men nakijken of de overledene een testament had. Indien er een testament is en er is in beschreven hoe de verdeling moet gebeuren dan zijn de erfgenamen gehouden deze verdeling te volgen tenzij de wettelijke bepalingen niet gevolgd werden. De erflater mag een derde persoon aanwijzen om de nalatenschap te verdelen.

 

Indien de erfgenamen niet akkoord gaan met de verdeling van het vermogen, dan kunnen zij deze verdeling aanvechten.

 

Als de overledene geen testament naliet, dan moeten de erfgenamen ouder dan 18 jaar en de vertegenwoordigers van degene die jonger dan 18 jaar zijn  de nalatenschap verdelen naar eigen inzicht. Indien zij geen overeenstemming kunnen vinden dan kunnen zij voor de rechtbank een verantwoordelijke voor de verdeling van de nalatenschap vragen. Hij maakt de verdeling dan in hun naam.

 

De verdeling van de nalatenschap zal publiek gemaakt worden in een notariële akte.

 

Als er geen testament is en vóór men begint met de verdeling van de nalatenschap moet men zekerheid hebben dat alle erfgenamen gevonden zijn. Dit gebeurt met de “declaratoria de herederos” en bevat de namen van de erfgenamen.

 

Indien de erfgenamen dichte familie zijn dan mogen zij vragen om de “declaratoria de herederos” voor een notaris van de laatst gekende woonplaats van de overledene op te maken.

 

Indien de erfgenamen verre familie of vrienden zijn, dan kunnen zij vragen om de “declaratoria de herederos” op te maken voor de rechtbank van eerste aanleg van de laatste woonplaats van de overledene.

 

Als het vermogen van de overledene groter is dan 2.405,05 euro moet altijd de assistentie van een advocaat ingeroepen worden om de “declaratoria de herederos” op te maken.

 

Als de overledene gehuwd was en er een verdeling moet gemaakt worden van de nalatenschap, dan moet er eerst uitgemaakt worden wat van de overlevende echtgenoot is zodat dit uit de nalatenschap kan verdwijnen. Deze verdeling gebeurt met een notariële akte. De wettelijke erfgenamen kunnen deze verdeling aanvechten voor de rechtbank.

 

Indien de ouders schenkingen hebben gedaan aan hun nakomelingen dan worden die nu afgetrokken van hun deel uit de nalatenschap.

 

De registratie van de verdeling van de nalatenschap moet alle bezittingen bevatten, de waarde ervan, de identiteit van de erfgenamen, hun aandeel en de overeenstemming van de verdeling. Met deze akte kunnen de erfgenamen hun bezittingen laten registreren op het register. Zij moeten daarvoor het bewijs leveren dat de erfenis taks betaald is en de kapitaalwinst op land. Daarna kunnen zij hun eigendom laten registreren.

 

De verkoop van de bezittingen uit de nalatenschap kan meer gebeuren indien de volgende voorwaarden vervuld zijn:

  • de verdeling van de nalatenschap moet verleden zijn voor een notaris
  • de mogelijke juridische procedures moeten geëindigd zijn
  • de taksen moeten betaald zijn

Indien deze voorwaarden niet vervuld zijn kunnen zij enkel hun rechten verkopen. Erfgenamen kunnen een recht van voorkoop laten gelden, diegene die hiervan gebruik wil maken moet de andere erfgenamen op voorhand inlichten.

 

Indien er geen overeenkomst kan gevonden worden tussen de erfgenamen of de beslissingen van de aangewezen verantwoordelijke voor de verdeling worden aangevochten, dan kan elk van de erfgenamen naar de rechtbank stappen.

 

De aanvraag moet ondertekend worden door een advocaat en door een officier van justitie. De volgende documenten zijn vereist:

  • het overlijdens certificaat
  • een certificaat van het centraal register dat zegt dat er geen testament is
  • documentatie over de bezittingen
  • certificaat dat zegt dat de klager een erfgenaam is

11. Het vruchtgebruik

Het vruchtgebruik is het recht om van iets het verdere genot te hebben maar dat feitelijk van iemand anders is. Als men het vruchtgebruik heeft van iets dan mag men er geen veranderingen aan aanbrengen.

 

De genieter van het vruchtgebruik kan het niet verkopen en de eigenaar kan het niet gebruiken.

 

Het vruchtgebruik stopt in de volgende gevallen:

  • als de genieter van het vruchtgebruik overleden is of aangeeft dat hij afziet van het vruchtgebruik
  • als het vruchtgebruik verworpen is
  • wanneer het eigendom verloren gaat
  • wanneer het eigendom niet gebruikt is in 6 jaar als het een verplaatsbaar iets is of in 30 jaar als het een vastgoed is

Het eigendom gaat na het beëindigen van het vruchtgebruik terug naar de eigenaar.

 

A. De verplichtingen van de vruchtgebruiker

 

Deze verplichtingen zijn de volgende:

  • de opmaak van een inventaris van alles wat deel uitmaakt van het vruchtgebruik en er een waarde aan geven. Indien hij aan deze verplichting niet voldoet kan hij het vruchtgebruik verliezen
  • om alle eigendommen waarvan hij het vruchtgebruik te verzekeren, indien deze verzekering niet genomen wordt dan kan hij de niet verzekerde zaken niet gebruiken
  • men moet goed zorg dragen voor het goed
  • indien er herstellingen aan het goed moeten gebeuren dan moet de vruchtgebruiker deze laten uitvoeren op zijn kosten
  • hij moet alle belastingen betalen die op het vruchtgebruik rusten

B. Verschillende soorten vruchtgebruik

 

Er zijn twee soorten vruchtgebruik:

  • het vrijwillig vruchtgebruik: partijen komen overeen in een contract of een testament
  • het wettelijk vruchtgebruik: de wet regelt dit, meestal slaat dit op de overlevende echtgenoot.

12. Lees ook

Versión para imprimir Versión para imprimir | Mapa del sitio
© - Laatst gewijzigd op 07/06/2017